قرارداد هوشمند و DApp چیست؟ امضا، مجوز و ریسک کد

• Read: پرس‌وجوی وضعیت؛ معمولاً بدون هزینه و بدون تغییر زنجیره.
• Sign message: امضای پیام؛ ممکن است ورود ساده یا مجوزی قابل سوءاستفاده باشد.
• Send transaction: درخواست تغییر وضعیت با گس.
• Approve: تعیین سقف خرج توکن برای یک spender؛ مجوز نامحدود دامنه زیان را بیشتر می‌کند.
• Permit: مجوز مبتنی بر امضا که می‌تواند بعداً به زنجیره ارسال شود؛ رایگان بودن امضا آن را بی‌خطر نمی‌کند.

1. ۱

   دامنه را مستقل باز کنید

   از لینک تبلیغ، پیام خصوصی یا نتیجه اسپانسری وارد نشوید.

2. ۲

   شبکه و آدرس قرارداد

   از مستندات رسمی و مرورگر بلاک تطبیق دهید.

3. ۳

   اثر تراکنش

   دارایی ورودی و خروجی، spender، مبلغ و تابع فراخوانی را بررسی کنید.

4. ۴

   مجوز محدود

   در صورت امکان فقط مقدار لازم و مدت کوتاه را مجاز کنید.

5. ۵

   کیف پول مجزا

   برای DAppهای تازه از حسابی با موجودی محدود استفاده و مجوزهای قدیمی را لغو کنید.

برخی قراردادها تغییرناپذیرند و برخی از الگوی proxy استفاده می‌کنند تا منطق بعداً ارتقا یابد. ارتقا می‌تواند باگ را اصلاح کند، اما اعتماد به مالک، چندامضایی و تأخیر زمانی را اضافه می‌کند.

بررسی حسابرسی بدون خواندن دامنه آن کافی نیست. نسخه قرارداد، یافته‌های حل‌نشده، باگ‌بانتی، وقفه اضطراری و سابقه رخداد را کنار هم ببینید.